ale nepřevzal hlídání [před] jeho škodami.
ולא קבל עליו שמירת נזקיו
Bava kama 14a בבא קמא
Je-li tomu tak, řekni [si] závěr: Prolomilo-li se [ohrazení] v noci, nebo je prolomili lupiči, a [zvíře] vyšlo a způsobilo škodu, je osvobozen. Z toho plyne, že ve dne je povinen – vždyť nepřevzal hlídání [před] jeho škodami!
אי הכי אימא סיפא נפרצה בלילה או שפרצוה לסטים ויצתה והזיקה פטור הא ביום חייב הא לא קבל עליו שמירת נזקיו
Takto to míní: Převzal-li hlídání [před] jeho škodami, je povinen; prolomilo-li se [ohrazení] v noci, nebo je prolomili lupiči, a [zvíře] vyšlo a způsobilo škodu, je osvobozen.
הכי קאמר אם קבל עליו שמירת נזקיו חייב נפרצה בלילה או שפרצוה לסטים ויצתה והזיקה פטור
Je tomu tak? Vždyť učil Rav Josef: Ve společném dvoře a v hostinci je [majitel] povinen za zub a za nohu. To je vyvrácení rabiho Elazara!
איני והא תני רב יוסף חצר השותפים והפונדק חייב בהן על השן ועל הרגל תיובתא דרבי אלעזר
Řekne ti rabi Elazar: A myslíš snad, že se baraity nepřou? Vždyť se učí [v baraitě]: Čtyři pravidla o škodách říkal rabi Šimon ben Elazar: Kdekoli je prostor [oprávněný] pro poškozeného, a ne pro škůdce, je [škůdce] povinen za všechno. [Prostor oprávněný] pro škůdce, a ne pro poškozeného, je osvobozen ode všeho.
אמר לך רבי אלעזר ותסברא מתניתא מי לא פליגי והתניא ארבעה כללות היה ר' שמעון בן אלעזר אומר בנזקין כל שהוא רשות לניזק ולא למזיק חייב בכל דמזיק ולא לניזק פטור מכל
[Prostor oprávněný] pro toho i onoho, jako společný dvůr a údolí – je osvobozen za zub a za nohu; za trknutí, vražení, kousnutí, ulehnutí a kopnutí platí neškodný polovinu náhrady a varovaný plnou náhradu.
לזה ולזה כגון חצר השותפים והבקעה פטור בה על השן ועל הרגל על הנגיחה ועל הנגיפה ועל הנשיכה ועל הרביצה ועל הבעיטה תם משלם חצי נזק מועד משלם נזק שלם
[Prostor oprávněný] ani pro toho, ani pro onoho, jako dvůr, který nepatří žádnému z nich – je povinen za zub a za nohu; za trknutí, kousnutí, vražení, ulehnutí a kopnutí platí neškodný polovinu náhrady a varovaný plnou náhradu.
לא לזה ולא לזה כגון חצר שאינו של שניהם חייב בו על השן ועל הרגל על הנגיחה ועל הנשיכה ועל הנגיפה ועל הרביצה ועל הבעיטה תם משלם חצי נזק מועד משלם נזק שלם
Uvádí se tedy: Ve společném dvoře a v údolí je osvobozen za zub a za nohu.
קתני מיהת חצר השותפין והבקעה פטור בה על השן ועל הרגל
[Baraity] si navzájem odporují!
קשיא אהדדי
Tamta, jak se učí, [mluví] o dvoře vyhrazeném tomu i onomu jak pro plody, tak pro býky; ta Rava Josefa [mluví] o dvoře vyhrazeném [oběma] pro plody, ale nevyhrazeném pro býky, takže ve vztahu k zubu je to dvůr poškozeného.
כי תניא ההיא בחצר מיוחדת לזה ולזה בין לפירות בין לשוורים ההיא דרב יוסף בחצר מיוחדת לפירות ואינה מיוחדת לשוורים דלגבי שן הויא לה חצר הניזק
To je také přesně [vyvoditelné], neboť zde se uvádí obdoba hostince a tam se uvádí obdoba údolí. Vyvoď z toho.
דיקא נמי דקתני הכא דומיא דפונדק וקתני התם דומיא דבקעה שמע מינה
Namítl rabi Zera: Protože je vyhrazen pro plody [obou], vždyť potřebujeme „a spase na poli jiného“ (Ex 22,4), a to zde není!
מתקיף לה רבי זירא כיון דמיוחדת לפירות הא בעינן (שמות כב, ד) ובער בשדה אחר וליכא
Řekl mu Abaje: Protože není vyhrazen pro býky [poškozeného], nazýváme to „polem jiného“.
א"ל אביי כיון דאינה מיוחדת לשוורים שדה אחר קרינא ביה
Řekl Rav Acha z Difti Ravinovi: Máme snad říci, že protože se baraity nepřou, nepřou se ani amoraim?
א"ל רב אחא מדיפתי לרבינא לימא מדמתניתא לא פליגי אמוראי נמי לא פליגי
Řekl mu: Ano. A řekneš-li, že se přou, přou se o námitce rabiho Zery a odpovědi Abajeho.
אמר ליה אין ואם תמצא לומר פליגי בקושיא דרבי זירא ובפירוקא דאביי פליגי
K věci samé: Čtyři pravidla o škodách říkal rabi Šimon ben Elazar: Kdekoli je prostor [oprávněný] pro poškozeného, a ne pro škůdce, je [škůdce] povinen za všechno.
גופא ארבעה כללות היה רבי שמעון בן אלעזר אומר בנזקין כל שהוא רשות לניזק ולא למזיק חייב בכל
Neuvádí „za všechno [druhy škod]“, nýbrž „povinen za všechno“ – za celou škodu.
על הכל לא קתני אלא חייב בכל בכולי נזק
Kdo je [autorem]? Rabi Tarfon, který řekl: [Za] neobvyklé [jednání] rohu v prostoru poškozeného se platí plná náhrada.
מני רבי טרפון היא דאמר משונה קרן בחצר הניזק נזק שלם משלם
Řekni [si] závěr: Ani pro toho, ani pro onoho, jako dvůr, který nepatří žádnému z nich – je povinen za zub a za nohu.
אימא סיפא לא לזה ולא לזה כגון חצר שאינו של שניהם חייב בה על השן ועל הרגל
Co [znamená] „ani pro toho, ani pro onoho“? Chceš-li říci, že vůbec ani pro toho, ani pro onoho, nýbrž [patří] jinému – vždyť potřebujeme „a spase na poli jiného“, a to zde není!
מאי לא לזה ולא לזה אילימא לא לזה ולא לזה כלל אלא דאחר והא בעינא ובער בשדה אחר וליכא
Nýbrž je jasné: ani pro toho, ani pro onoho, nýbrž [patří] jednomu [z nich], a v závěru se uvádí: neškodný platí polovinu náhrady a varovaný plnou náhradu.
אלא פשיטא לא לזה ולא לזה אלא דחד וקתני סיפא תם משלם חצי נזק ומועד משלם נזק שלם
Došli jsme k mudrcům, kteří říkají: [Za] neobvyklé [jednání] rohu v prostoru poškozeného se platí [jen] polovina náhrady.
אתאן לרבנן דאמרי משונה קרן בחצר הניזק חצי נזק הוא דמשלם
Začátek [je podle] rabiho Tarfona a závěr [podle] mudrců?
רישא רבי טרפון וסיפא רבנן
Ano, neboť Šmuel řekl Ravu Jehudovi: Bystrý [žáku], nech Mišnu a pojď za mnou: začátek [je podle] rabiho Tarfona a závěr [podle] mudrců.
אין דהא אמר ליה שמואל לרב יהודה שיננא שבוק מתניתין ותא אבתראי רישא רבי טרפון וסיפא רבנן
Ravina řekl jménem Ravy: Celá je [podle] rabiho Tarfona, a co [znamená] „ani pro toho, ani pro onoho“? Ani pro toho, ani pro onoho pro plody, nýbrž pro jednoho; [a] pro toho i onoho pro býky.
רבינא משמיה דרבא אמר כולה רבי טרפון היא ומאי לא לזה ולא לזה לא לזה ולא לזה לפירות אלא דחד לזה ולזה לשוורים
Takže ve vztahu k zubu je to dvůr poškozeného a ve vztahu k rohu je to veřejné prostranství.
דלגבי שן הויא לה חצר הניזק לגבי קרן הויא לה רשות הרבים
Je-li tomu tak, nejsou to čtyři [pravidla], ale tři!
א"ה ארבעה שלשה הוו
Řekl Rav Nachman bar Jicchak:
אמר רב נחמן בר יצחק
Originál: Bava Kamma 14a na Sefarii, verze „Wikisource Talmud Bavli“ (hebrejské Wikisource), licence CC BY-SA. Originál je převzat beze změn obsahu, jen rozdělený na segmenty. Český překlad je odvozené dílo pořízené strojově (model Claude) a šíří se pod licencí CC BY-SA 4.0.