A co nárok [žalobce], o němž je psáno: „Když muž dá svému bližnímu peníze nebo předměty do úschovy“ (Ex 22,6), a učili jsme: [K] přísaze soudců [je třeba, aby] nárok činil dvě stříbrné [mince] a přiznání hodnotu pruty.
והרי טענה דכתיב (שמות כב, ו) כי יתן איש אל רעהו כסף או כלים לשמור ותנן שבועת הדיינין הטענה שתי כסף וההודאה שוה פרוטה
Tam je to obdobné jako předměty: jako předmětů [je nejméně] dva, tak i stříbrných dvě; a jako peníze jsou významná věc, tak i předměty [musí být] významná věc.
התם דומיא דכלים מה כלים שנים אף כסף שנים ומה כסף דבר חשוב אף כלים דבר חשוב
A co desátek, o němž je psáno: „a sevřeš peníze ve své ruce“ (Dt 14,25), a učili jsme: Kdo rozměňuje selu z peněz druhého desátku... – „peníze“ ve tvaru „ty peníze“ rozšiřuje.
והרי מעשר דכתיב (דברים יד, כה) וצרת הכסף בידך ותנן הפורט סלע ממעות מעשר שני כסף הכסף ריבה
A co posvěcený majetek, o němž je psáno: „a dá peníze a připadne mu“ (Lv 27,19), a řekl Šmuel: Posvěcený majetek v hodnotě mane, který vykoupil za hodnotu pruty, je vykoupen! – I tam se odvozuje „peníze“–„peníze“ z desátku.
והרי הקדש דכתיב ונתן הכסף וקם לו ואמר שמואל הקדש שוה מנה שחיללו על שוה פרוטה מחולל התם נמי כסף כסף יליף ממעשר
A co zasnoubení ženy, o němž je psáno: „Když si muž vezme ženu a stane se jejím manželem“ (Dt 24,1), a odvozuje se „vzetí“ ze „vzetí“ u pole Efronova (Gn 23,13), a učili jsme: Bejt Hilel říkají: prutou a tím, co má hodnotu pruty! Řekneme snad, že Rav Asi mluví podle Bejt Šamaj?
והרי קידושי אשה דכתיב (דברים כד, א) כי יקח איש אשה ובעלה וגמר קיחה (בראשית כג, יג) קיחה משדה עפרון ותנן בית הלל אומרים בפרוטה ובשוה פרוטה נימא רב אסי דאמר כבית שמאי
Spíše, bylo-li to řečeno, bylo to řečeno takto: Řekl Rav Jehuda, řekl Rav Asi: Všechny pevně stanovené částky peněz zmíněné v Tóře jsou týrské stříbro, a v rabínských nařízeních místní měna.
אלא אי איתמר הכי איתמר אמר רב יהודה אמר רב אסי כל כסף קצוב האמור בתורה כסף צורי ושל דבריהם כסף מדינה
Co nás [tím] učí? Učili jsme to přece: Pět selaim za [prvorozeného] syna, třicet za otroka, padesát [platí] násilník a svůdce, sto ten, kdo [ženě] vymyslí špatnou pověst – všechny v šekelech svatyně, v týrské mane.
מאי קמ"ל תנינא חמש סלעים של בן שלשים של עבד חמשים של אונס ושל מפתה מאה של מוציא שם רע כולם בשקל הקודש במנה צורי
„A v rabínských nařízeních místní měna“ – to bylo potřeba, protože jsme to neučili. Jak se učí v baraitě: Kdo udeří [pěstí] svého bližního, dá mu selu. A neříkej, že sela jsou čtyři zuzy; nýbrž sela je [zde] polovina zuzu, neboť lidé nazývají polovinu zuzu istira.
ושל דבריהם כסף מדינה איצטריכא ליה דלא תנן דתניא התוקע לחבירו נותן לו סלע ולא תימא מאי סלע ארבע זוזי אלא מאי סלע פלגא דזוזא דעבידי אינשי דקרו לפלגא דזוזא איסתירא
Rabi Šimon ben Lakiš říká: Důvod Bejt Šamaj je podle Chizkiji, neboť řekl Chizkija: Verš říká: „ať ji dá vykoupit“ (Ex 21,8) – učí, že se [z ceny] odečítá z jejího výkupného a vychází.
רבי שמעון בן לקיש אומר טעמייהו דבית שמאי כדחזקיה דאמר חזקיה אמר קרא (שמות כא, ח) והפדה מלמד שמגרעת מפדיונה ויוצאה
Řekneš-li ovšem, že za ni dal denár – to je [smysl], že se odečítá až do pruty. Ale řekneš-li, že za ni dal prutu – copak se odečítá z pruty? – A snad Milosrdný míní toto: kde za ni dal denár, ať se odečítá až do pruty; kde za ni dal prutu, ať se vůbec neodečítá?
אי אמרת בשלמא דיהב לה דינר היינו דמגרעה ואזלה עד פרוטה אלא אי אמרת דיהב לה פרוטה מפרוטה מי מגרעה ודלמא ה"ק רחמנא היכא דיהב לה דינר תיגרע עד פרוטה היכא דיהב לה פרוטה לא תיגרע כלל
Originál: Kiddushin 11b na Sefarii, verze „Wikisource Talmud Bavli“ (hebrejské Wikisource), licence CC BY-SA. Originál je převzat beze změn obsahu, jen rozdělený na segmenty. Český překlad je odvozené dílo pořízené strojově (model Claude) a šíří se pod licencí CC BY-SA 4.0.