A jestliže dříve, než majitel dosáhl smíření, ať se pase, dokud nezíská vadu, a ať se prodá, a za její cenu ať se koupí jiná; činí náhradu a podléhá meile.
ואם עד שלא כיפרו הבעלים תרעה עד שתסתאב ותמכר ויקחו בדמיה אחרת ועושה תמורה ומועלין בה
Meila 11a מעילה
GEMARA: Čím se liší začátek, kde se nerozlišuje, a čím se liší závěr, kde se rozlišuje?
גמ׳ מאי שנא רישא דלא קא מיפלגי ומאי שנא סיפא דקא מיפלגי
Začátek je pro něj jednoznačný, závěr pro něj jednoznačný není.
רישא פסיקא ליה סיפא לא פסיקא ליה
Vždyť to již učil u [traktátu] Tmura! Tam to učil kvůli náhradě, zde to učil kvůli meile.
הא תנא ליה גבי תמורה תנא התם משום תמורה תנא הכא משום מעילה
MIŠNA: Kdo vyčlení peníze pro své nazirství, nemá se z nich mít užitek, ale nepodléhají meile, protože všechny mohou být použity na pokojné oběti.
מתני׳ המפריש מעות לנזירותו לא נהנין ולא מועלין מפני שהן ראוין לבא כולן שלמים
Zemřel-li a měl nespecifikované peníze, ať připadnou na dobrovolné oběti. Specifikované peníze: peníze na oběť za hřích ať jdou do Mrtvého moře – nemá se z nich mít užitek, ale nepodléhají meile.
מת והיו לו מעות סתומין יפלו לנדבה מעות מפורשים דמי חטאת ילכו לים המלח לא נהנין ולא מועלין
Peníze na zápalnou oběť – ať se přinese zápalná oběť, a podléhají meile. Peníze na pokojné oběti – ať se přinesou pokojné oběti; jedí se jeden den a nevyžadují chléb.
דמי עולה יביאו עולה ומועלין בהן דמי שלמים יביאו שלמים ונאכלין ליום אחד ואין טעונין לחם
GEMARA: Reš Lakiš to napadl: Ať se učí také: Kdo vyčlení peníze na hnízda [ptačích obětí],
גמ׳ מתקיף לה ריש לקיש וליתני נמי המפריש מעות לקינים
nemá se z nich mít užitek, ale nepodléhají meile, protože mohou být použity na hrdličky, jejichž čas ještě nenastal, a holoubata, jejichž čas již pominul!
לא נהנין ולא מועלין מפני שהן ראוין להביא תורין שלא הגיע זמנן ובני יונה שעבר זמנן
Rava řekl: Tóra řekla o nespecifikovaných penězích „přines pokojné oběti“; řekla Tóra „přines hrdličky, jejichž čas ještě nenastal“? Ty nejsou vhodné pro oltář.
אמר רבא אמרה תורה במעות סתומין הבא שלמים אמרה תורה הבא תורין שלא הגיע זמנן אינן ראויין למזבח
MIŠNA: Rabi Šimon říká: Krev je na počátku lehká a na konci přísná; úlitby jsou na počátku přísné a na konci lehké.
מתני׳ רבי שמעון אומר הדם קל בתחלה וחמור בסופו נסכין חומר בתחלתן וקל בסופן
Krev na počátku nepodléhá meile; vyšla-li do potoka Kidron, podléhá meile. Úlitby na počátku podléhají meile; sestoupily-li do šachet, nepodléhají meile.
דם בתחלתו אין מועלין יצא לנחל קדרון מועלין בו נסכין בתחלתן מועלין בהן ירדו לשיתין אין מועלין בהן
GEMARA: Rabíni učili: Krev podléhá meile – to jsou slova rabiho Meira a rabiho Šimona. A mudrci říkají: Nepodléhá meile.
גמ׳ ת"ר מועלין בדמים דברי ר' מאיר ור"ש וחכ"א אין מועלין
Jaký je důvod toho, kdo říká, že nepodléhá meile? Ula řekl: Verš praví: „A já jsem vám ji dal“ (Lv 17,11) – je vaše. V škole rabiho Jišmaela učili: „ke smíření“ – dal jsem ji ke smíření, a ne k meile.
מ"ט דמ"ד אין מועלין אמר עולא אמר קרא (ויקרא יז, יא) ואני נתתיו לכם שלכם הוא דבי ר' ישמעאל תנא לכפר לכפרה נתתיו ולא למעילה
Rabi Jochanan řekl: Verš praví: „Neboť krev smiřuje skrze život“ (Lv 17,11) – [stav] před smířením je jako po smíření: tak jako po smíření není v ní meila, tak ani před smířením není v ní meila.
רבי יוחנן אמר אמר קרא (ויקרא יז, יא) כי הדם הוא בנפש יכפר לפני כפרה כלאחר כפרה הוא מה לאחר כפרה אין בו מעילה אף לפני כפרה אין בו מעילה
Ale řekni [naopak]: Tak jako před smířením je v ní meila, tak i po smíření je v ní meila!
ואימא מה לפני כפרה יש בו מעילה אף לאחר כפרה יש בו מעילה
Což je nějaká věc, jejíž přikázání bylo vykonáno, a [přesto] podléhá meile? Proč ne?
וכי יש לך דבר שנעשית מצותו ויש בו מעילה אמאי לא
Originál: Meilah 11a na Sefarii, verze „Wikisource Talmud Bavli“ (hebrejské Wikisource), licence CC BY-SA. Originál je převzat beze změn obsahu, jen rozdělený na segmenty. Český překlad je odvozené dílo pořízené strojově (model Claude) a šíří se pod licencí CC BY-SA 4.0.