[u] vnějšího oltáře, o němž je psáno: „A položí jej vedle oltáře“ (Lv 6,3); ale u vnitřního oltáře – odkud to víme?
מזבח החיצון דכתיב ביה (ויקרא ו, ג) ושמו אצל המזבח מזבח הפנימי מנלן
Meila 12a מעילה
Rabi Elazar řekl: Neboť verš praví: „A odstraní jeho vole s jeho obsahem“ (Lv 1,16) – nemá-li to význam pro vnější oltář, použij to pro vnitřní oltář.
אמר ר"א דאמר קרא (ויקרא א, טז) והסיר את מוראתו בנוצתה אם אינו ענין למזבח החיצון תנהו ענין למזבח הפנימי
Řekni [však], že oba [verše] jsou o vnějším oltáři, a [ten druhý je k tomu], aby se mu určilo místo!
אימא אידי ואידי במזבח החיצון ולקבוע לו מקום
Je-li tomu tak, ať verš řekne [jen] „vedle oltáře“; proč [říká] „popel“? [Aby zahrnul] i vnitřní oltář.
א"כ לימא קרא אצל המזבח מאי (ויקרא ו, ג) הדשן דאפילו מזבח הפנימי
Svícen – odkud to víme? „Popel“, „ten popel“.
מנורה מנלן דשן הדשן:
MIŠNA: Rabi Šimon říká: Hrdličky, jejichž čas ještě nenastal, podléhají meile. Holoubata, jejichž čas již pominul – nemá se z nich mít užitek, ale nepodléhají meile.
מתני׳ ר"ש אומר תורין שלא הגיע זמנן מועלין בהן בני יונה שעבר זמנן לא נהנין ולא מועלין בהן:
GEMARA: To je v pořádku [u] rabiho Šimona, jak se učí jeho důvod: Neboť rabi Šimon říkal: Cokoli, co bude vhodné později, a posvětil to během své [nevhodné] doby, je [to] pod zákazem, ale není za to [trest] karet.
גמ׳ בשלמא ר' שמעון כדקתני טעמא שהיה ר"ש אומר כל הראוי לאחר זמן והקדישו בתוך זמנו הרי הוא בלא תעשה ואין בו כרת
Ale [podle] rabínů – čím se to liší od [zvířete], jemuž chybí čas?
אלא רבנן מאי שנא ממחוסר זמן
Odpovídají: [Zvíře,] jemuž chybí čas, je jako [zvíře] s vadou, které lze vykoupit; ale tito ptáci – protože vada nečiní ptáky nezpůsobilými, nemají ptáci vykoupení.
אמרי מחוסר זמן מידי דהוה אבעל מום דבר פדיון הוא אבל הני עופות כיון דאין מום פוסל בעופות אין לעופות פדיון
Ula řekl, že rabi Jochanan řekl: Posvěcená zvířata, která uhynula, vyšla podle Tóry z [dosahu] meily.
אמר עולא א"ר יוחנן קדשים שמתו יצאו מידי מעילה דבר תורה
Ula seděl a pronášel tento výrok. Rav Chisda mu řekl: Kdo tě poslouchá, tebe a rabiho Jochanana, tvého učitele? Kam se poděla svatost, která v nich byla?
יתיב עולא וקאמר להא שמעתא א"ל רב חסדא מאן שמע לך ולר' יוחנן רבך [וכי] קדושה שבהן להיכן הלכה
Řekl mu: Vznes námitku z Mišny: „Hrdličky, jejichž čas ještě nenastal, a holoubata, jejichž čas již pominul – nemá se z nich mít užitek, ale nepodléhají meile.“ I zde řekneme: Kam se poděla svatost, která v nich byla?
א"ל תיקשי מתניתין תורין שלא הגיע זמנן ובני יונה שעבר זמנן לא נהנין ולא מועלין הכא נמי נימא קדושה שבהן להיכן הלכה
Řekl mu: Souhlasím s tebou, že tu je meila podle rabínů. Ale je pro mě obtížné: Což je nějaká věc, která zpočátku meile nepodléhá a nakonec meile podléhá?
א"ל מודינא לך דאיכא מעילה מדרבנן וקשיא לי מי איכא מידי דמעיקרא לא אית ביה מעילה ולבסוף אית ביה מעילה
A není? Vždyť je tu krev, která zpočátku meile nepodléhá a nakonec meile podléhá, jak jsme učili: „Krev na počátku nepodléhá meile; vyšla-li do potoka Kidron, podléhá meile.“
ולא והא איכא דם דמעיקרא לית בה מעילה ולבסוף אית בה מעילה דתנן דם בתחלה אין מועלין בו יצא לנחל קדרון מועלין בו
Odpovídají: I tam je meila od počátku,
אמרי התם נמי איכא מעילה מעיקרא
Originál: Meilah 12a na Sefarii, verze „Wikisource Talmud Bavli“ (hebrejské Wikisource), licence CC BY-SA. Originál je převzat beze změn obsahu, jen rozdělený na segmenty. Český překlad je odvozené dílo pořízené strojově (model Claude) a šíří se pod licencí CC BY-SA 4.0.