Je rozumné [říci], že [v případě] neúmyslného co do Šabatu a úmyslného co do prací mu bylo samozřejmé, že dny mezi [nimi] jsou uvědoměním, které rozděluje, a ptal se ho na [případ] úmyslného co do Šabatu a neúmyslného co do prací – zda jsou [Šabaty] pokládány za [rozdílná] těla, či ne.
מסתברא שגגת שבת וזדון מלאכות פשיטא ליה דימים שבינתיים הויין ידיעה לחלק וזדון שבת ושגגת מלאכות הוא דבעי מיניה כגופין דמיין או לאו
A [rabi Eliezer] mu rozhodl, že [v případě] úmyslného co do Šabatu a neúmyslného co do prací jsou [Šabaty] pokládány za [rozdílná] těla, a on to od něj nepřijal; a rozhodl mu, že odvozené práce jsou pokládány za [hlavní] práce, a on to od něj nepřijal.
ופשיט ליה דזדון שבת ושגגת מלאכות כגופין דמיין ולא קביל מיניה ופשט ליה דולדי מלאכות כמלאכות דמיין ולא קביל מיניה
Raba řekl: Odkud to říkám? Neboť jsme učili: Velké pravidlo řekli o Šabatu: Kdo zapomene na samu podstatu Šabatu a koná mnoho prací o mnoha Šabatech, je povinen jen jednou.
אמר רבה מנא אמינא לה דתנן כלל גדול אמרו בשבת כל השוכח עיקר שבת ועשה מלאכות הרבה בשבתות הרבה אינו חייב אלא אחת
Kdo zná podstatu Šabatu a koná mnoho prací o mnoha Šabatech, je povinen za každý Šabat zvlášť. Kdo ví, že je Šabat, a koná mnoho prací o mnoha Šabatech, je povinen za každou hlavní práci zvlášť.
היודע עיקר שבת ועשה מלאכות הרבה בשבתות הרבה חייב על כל שבת ושבת היודע שהוא שבת ועשה מלאכות הרבה בשבתות הרבה חייב על כל אב מלאכה ומלאכה
Kdo je [autorem] toho? Chceš-li říci, že rabi Eliezer – řekni poslední [část]: „Kdo koná mnoho prací obdobných jedné práci, je povinen jen jednou“; kdyby to byl rabi Eliezer, je povinen za všechny odvozené práce jako za [hlavní] práce!
מני הא אילימא ר"א אימא סיפא העושה מלאכות הרבה מעין מלאכה אחת אין חייב אלא אחת ואי ר"א חייב על כל ולדי מלאכות כמלאכות
Nýbrž je zřejmé, že je to rabi Akiva; a plyne z toho, že [v případě] neúmyslného co do Šabatu a úmyslného co do prací mu bylo samozřejmé, že dny mezi [nimi] jsou uvědoměním, které rozděluje.
אלא פשיטא ר"ע היא וש"מ שגגת שבת וזדון מלאכות פשיטא ליה דימים שבינתיים הויין ידיעה לחלק
Ptal se na [případ] úmyslného co do Šabatu a neúmyslného co do prací, zda jsou [Šabaty] pokládány za [rozdílná] těla; a [rabi Eliezer] mu rozhodl, že jsou pokládány za [rozdílná] těla [a] že odvozené práce jsou pokládány za [hlavní] práce, a ani jedno od něj nepřijal.
זדון שבת ושגגת מלאכות הוא דבעי אי כגופין דמיין ופשט ליה דכגופין דמיין ולדי מלאכות כמלאכות דמיין ותרוייהו לא קביל מיניה
Abaje mu řekl: Ve skutečnosti ti mohu říci, že [v případě] úmyslného co do Šabatu a neúmyslného co do prací bylo rabimu Akivovi samozřejmé, že Šabaty nejsou pokládány za [rozdílná] těla; a ptal se ho na [případ] neúmyslného co do Šabatu a úmyslného co do prací – zda dny mezi [nimi] jsou uvědoměním, které rozděluje, či ne.
אמר ליה אביי לעולם אימא לך זדון שבת ושגגת מלאכות פשיטא ליה לר"ע דשבתות לאו כגופין דמיין ושגגת שבת וזדון מלאכות הוא דבעי מיניה דימים שבינתיים מי הויין ידיעה לחלק או לא
A [rabi Eliezer] mu rozhodl, že dny mezi [nimi] rozdělují, a on to od něj přijal; a rozhodl mu, že odvozené práce jsou pokládány za [hlavní] práce, a on to od něj nepřijal.
ופשיט ליה דימים שבינתיים לחלק וקביל מיניה ופשט ליה ולדי מלאכות כמלאכות דמיין ולא קביל מיניה
Rav Chisda řekl: [Že v případě] úmyslného co do Šabatu a neúmyslného co do prací jsou [Šabaty] pokládány za [rozdílná] těla, soudí i rabi Akiva; a když se ho ptal, ptal se ho na [případ] neúmyslného co do Šabatu a úmyslného co do prací – zda dny mezi [nimi] jsou uvědoměním, které rozděluje.
רב חסדא אמר זדון שבת ושגגת מלאכות אפילו ר"ע ס"ל דכגופין דמיין וכי בעי מיניה שגגת שבת וזדון מלאכות הוא דבעי מיניה דימים שבינתיים אי הויין ידיעה לחלק
Rav Chisda řekl: Odkud to říkám? Neboť se učí v baraitě: Kdo napíše dvě písmena v jednom [období] nevědomosti, je povinen; ve dvou obdobích nevědomosti – Raban Gamliel[ho] zavazuje a mudrci [ho] osvobozují. A Raban Gamliel souhlasí, že napsal-li jedno písmeno o tomto Šabatu a jedno písmeno o jiném Šabatu, je osvobozen.
אמר רב חסדא מנא אמינא לה דתניא הכותב שתי אותיות בהעלם אחת חייב בב' העלמות רבן גמליאל מחייב וחכמים פוטרין ומודה רבן גמליאל שאם כתב אות אחת בשבת זו ואות אחת בשבת אחרת פטור
A učí se v jiné baraitě: Kdo napíše dvě písmena o dvou Šabatech, jedno o tomto Šabatu a jedno o onom Šabatu – Raban Gamliel[ho] zavazuje a mudrci [ho] osvobozují. Předpokládáš, že Raban Gamliel soudí jako rabi Akiva.
ותניא אחריתי הכותב שתי אותיות בשתי שבתות אחד בשבת זו ואחד בשבת זו ר"ג מחייב וחכמים פוטרין קא סלקא דעתך דר"ג כר"ע סבירא ליה
Podle mne, který říkám, že [v případě] úmyslného co do Šabatu a neúmyslného co do prací i rabi Akiva říká, že Šabaty jsou pokládány za [rozdílná] těla, je pochopitelné, co se učí: „je osvobozen“ – [v případě] úmyslného co do Šabatu a neúmyslného co do prací, protože Šabaty jsou pokládány za [rozdílná] těla;
בשלמא לדידי דאמינא זדון שבת ושגגת מלאכות אפילו ר"ע אומר דשבתות כגופין דמיין הא דתניא פטור בזדון שבת ושגגת מלאכות דשבתות כגופין דמיין
Originál: Keritot 16b na Sefarii, verze „Wikisource Talmud Bavli“ (hebrejské Wikisource), licence CC BY-SA. Originál je převzat beze změn obsahu, jen rozdělený na segmenty. Český překlad je odvozené dílo pořízené strojově (model Claude) a šíří se pod licencí CC BY-SA 4.0.