že smutek se o Šabatu dodržuje, a ti říkají, že smutek se o Šabatu nedodržuje.
יש אבילות בשבת והני אמרי אין אבילות בשבת
Moed katan 23b מועד קטן
Struktura debaty:Otázka 2Námitka 1
Rozpoznáno automaticky podle úvodních formulí. Podtržené pojmy a jména otevřou vysvětlivku.
Kdo říká, že smutek se o Šabatu dodržuje – [opírá se o to,] že se učí „započítává se“. Kdo říká, že smutek se o Šabatu nedodržuje – [opírá se o to,] že se učí „nepřerušuje“.
מאן דאמר יש אבילות בשבת דקתני עולה מאן דאמר. אין אבילות בשבת דקתני אינה מפסקת
[Kdo říká, že se nedodržuje, namítá:] Kdyby tě napadlo, že smutek se o Šabatu dodržuje – když se v něm nyní smutek dodržuje, bylo by třeba říkat, že ho nepřerušuje?
אי סלקא דעתך יש אבילות בשבת השתא אבילות נהגא אפסוקי מיבעיא
Ale vždyť se učí „započítává se“! Protože chtěl v závěru učit „[poutní svátky] se nezapočítávají“, učil na začátku „započítává se“.
ואלא הא קתני עולה איידי דקבעי למיתנא סיפא אינן עולים תנא רישא עולה
A podle toho, kdo říká, že smutek se o Šabatu dodržuje – vždyť se učí „nepřerušuje“! Protože chtěl v závěru učit „přerušují“, učil na začátku „nepřerušuje“.
ולמאן דאמר יש אבילות בשבת הא קתני אינה מפסקת משום דקבעי למיתנא סיפא מפסיקין תנא רישא אינה מפסקת
Řekněme, že je to jako spor tanaitů: Ten, jehož mrtvý leží před ním [nepohřbený], jí v jiném domě. Nemá-li jiný dům, jí v domě svého bližního. Nemá-li dům svého bližního, udělá si přepážku deset pídí [vysokou]. Nemá-li čím udělat přepážku, odvrátí tvář a jí.
לימא כתנאי מי שמתו מוטל לפניו אוכל בבית אחר אין לו בית אחר אוכל בבית חברו אין לו בית חברו עושה לו מחיצה עשרה טפחים אין לו דבר לעשות מחיצה מחזיר פניו ואוכל
A nejí vleže [při hostině], nejí maso, nepije víno, neříká požehnání [po jídle], nepřipojuje se ke společnému požehnání, ani za něj neříkají požehnání, ani ho nezapočítávají ke společnému požehnání. A je osvobozen od recitace Šema, od modlitby, od tefilin a od všech přikázání řečených v Tóře.
ואינו מיסב ואוכל ואינו אוכל בשר ואינו שותה יין ואין מברך ואין מזמן ואין מברכין עליו ואין מזמנין עליו ופטור מקריאת שמע ומן התפלה ומן התפילין ומכל מצות האמורות בתורה
Ale o Šabatu jí vleže, jí maso, pije víno, říká požehnání, připojuje se ke společnému požehnání, říkají za něj požehnání a započítávají ho; a je povinen recitovat Šema, modlit se, [klást] tefilin a [dodržovat] všechna přikázání řečená v Tóře. Raban Gamliel říká: Protože je povinen k těmto, je povinen ke všem.
ובשבת מיסב ואוכל ואוכל בשר ושותה יין ומברך ומזמן ומברכין ומזמנין עליו וחייב בקריאת שמע ובתפלה ובתפילין ובכל מצות האמורות בתורה רבן גמליאל אומר מתוך שנתחייב באלו נתחייב בכולן
A rabi Jochanan řekl: Rozdíl mezi nimi je v pohlavním styku.
ואמר ר' יוחנן תשמיש המטה איכא בינייהו
Nepřou se snad v tomto: jeden mistr se domnívá, že smutek se o Šabatu dodržuje, a druhý se domnívá, že smutek se o Šabatu nedodržuje?
מאי לאו בהא קא מיפלגי דמר סבר יש אבילות בשבת ומר סבר אין אבילות בשבת
Z čeho [to plyne]? Možná první tanaita mluví tak tam jen proto, že jeho mrtvý leží před ním; ale zde, kde jeho mrtvý neleží před ním, ne.
ממאי דלמא עד כאן לא קאמר תנא קמא התם אלא משום דמתו מוטל לפניו אבל הכא דאין מתו מוטל לפניו לא
A Raban Gamliel mluví tak tam jen proto, že na něj smutek ještě nedopadl; ale zde, kde na něj smutek dopadl, [by souhlasil, že ho dodržuje] také.
וע"כ לא קאמר ר"ג התם דאכתי לא חל אבילות עליה אבל הכא דחל אבילות עליה הכי נמי
Originál: Moed Katan 23b na Sefarii, verze „Wikisource Talmud Bavli“ (hebrejské Wikisource), licence CC BY-SA. Originál je převzat beze změn obsahu, jen rozdělený na segmenty. Český překlad je odvozené dílo pořízené strojově (model Claude) a šíří se pod licencí CC BY-SA 4.0.