Ano: první část o dvou úkonech, konec ať o jednom úkonu, ať o dvou úkonech.
אין רישא בשתי עבודות סיפא בין בעבודה אחת בין בשתי עבודות:
Zevachim 30a זבחים
Struktura debaty:Baraita 1Otázka 1Příběh 1
Rozpoznáno automaticky podle úvodních formulí. Podtržené pojmy a jména otevřou vysvětlivku.
Učili jsme se: Rabi Jehuda řekl: Toto je pravidlo: Jestliže úmysl ohledně času předcházel úmyslu ohledně místa, je to pigul a je za ni vyhlazení. Dobře podle rabi Jochanana – proto učí „toto je pravidlo“. Ale podle Ilfy – co [zahrnuje] „toto je pravidlo“? Je to obtížné.
תנן אמר רבי יהודה זה הכלל אם מחשבת הזמן קדמה למחשבת המקום פיגול וחייבין עליו כרת בשלמא לרבי יוחנן היינו דקתני זה הכלל אלא לאילפא מאי זה הכלל קשיא:
Tam jsme se učili: [Řekl-li:] „Toto je náhrada za zápalnou oběť, náhrada za pokojnou oběť“ – je to náhrada za zápalnou oběť; slova rabi Meira.
תנן התם הרי זו תמורת עולה תמורת שלמים הרי זו תמורת עולה דברי רבי מאיר
Rabi Josi řekl: Jestliže to od počátku zamýšlel [takto], protože nelze vyslovit dvě jména najednou, jeho slova platí; ale jestliže poté, co řekl „toto je náhrada za zápalnou oběť“, změnil názor a řekl „toto je náhrada za pokojnou oběť“, je to zápalná oběť.
אמר רבי יוסי אם לכך נתכוון תחילה הואיל ואי אפשר להוציא שתי שמות כאחת דבריו קיימין ואם משאמר הרי זו תמורת עולה ונמלך ואמר הרי זו תמורת שלמים הרי זו עולה
Tázali se jich: [Řekl-li:] „Toto je náhrada za zápalnou a pokojnou oběť“, jak je to? [Zamýšlel-li to] napůl, jak je to?
איבעיא להו הרי זו תמורת עולה ושלמים מהו לחצות מהו
אמר אביי בהא ודאי מודה רבי מאיר רבא אמר עדיין היא מחלוקת
Rava řekl Abajemu: Podle tebe, kdo říkáš, že v tomto rabi Meir jistě souhlasí – hle, porážka je jako [úmysl] napůl, a [přece] se přou!
אמר רבא לאביי לדידך דאמרת בהא ודאי מודה רבי מאיר הרי שחיטה דלכי לחצות דמי ופליגי
Řekl mu: Copak se domníváš, že porážka je [dovršena] jen na konci? Porážka trvá od začátku do konce, a naše mišna [mluví o tom], kdo řekl: [při přeříznutí] prvního orgánu mimo její čas, [při] druhém orgánu mimo její místo.
אמר ליה מי סברת אינה לשחיטה אלא לבסוף ישנה לשחיטה מתחילה ועד סוף ומשנתינו דאמר סימן ראשון חוץ לזמנו סימן שני חוץ למקומו
Hle, odebrání hrsti je jako [úmysl] napůl, a [přece] se přou!
הרי קמיצה דלכי לחצות דמי ופליגי
I tam [jde o případ], kdy obrátil v dým hrst moučné oběti [s úmyslem] mimo její čas a hrst kadidla mimo její místo.
התם נמי שהקטיר קומץ מנחה חוץ לזמנו קומץ לבונה חוץ למקומו
Hle, hrst moučné oběti hříšníka, s níž není kadidlo, a [přece] se přou!
הרי קומץ דמנחת חוטא דליכא לבונה בהדיה ופליגי
Nepřou se. Rav Aši řekl: A můžeš-li říci, že se přou, přou se o kroky [při donášení].
לא פליגי אמר רב אשי אם תימצי לומר פליגי פליגי בפסיעות
רב שימי בר אשי מתני כדאביי רב הונא בר נתן מתני כדרבא
Když přišel Rav Dimi, řekl: Rabi Meir to řekl v duchu rabi Jehudy, který říká: Drž se prvního výroku.
כי אתא רב דימי אמר רבי מאיר בשיטת רבי יהודה אמרה דאמר תפוס לשון ראשון
Neboť jsme se učili: Rabi Jehuda řekl: Toto je pravidlo: Jestliže úmysl ohledně času předcházel úmyslu ohledně místa, je to pigul a je za ni vyhlazení.
דתנן אמר רבי יהודה זה הכלל אם מחשבת הזמן קדמה את מחשבת המקום פיגול וחייבין עליו כרת
Originál: Zevachim 30a na Sefarii, verze „Wikisource Talmud Bavli“ (hebrejské Wikisource), licence CC BY-SA. Originál je převzat beze změn obsahu, jen rozdělený na segmenty. Český překlad je odvozené dílo pořízené strojově (model Claude) a šíří se pod licencí CC BY-SA 4.0.