V jedné [baraitě] se učí: smí si půjčit a vykoupit a vykoupit po polovinách; a v jiné se učí: nesmí si půjčit a vykoupit a nesmí vykoupit po polovinách. To není obtíž: tato je podle rabínů a tato podle rabiho Šimona.
תני חדא לוה וגואל וגואל לחצאין ותניא אידך אינו לוה וגואל ואינו גואל לחצאין לא קשיא הא רבנן והא ר"ש:
MIŠNA: Kdo prodá dům mezi domy v městech obehnaných hradbou, smí jej vykoupit ihned a smí jej vykupovat po celých dvanáct měsíců. Je to jako druh úroku, a přece to není úrok.
מתני׳ המוכר בית בבתי ערי חומה הרי זה גואל מיד וגואל כל שנים עשר חדש הרי זה כמין רבית ואינו רבית
Zemřel-li prodávající, ať jej vykoupí jeho syn. Zemřel-li kupující, ať jej vykoupí z rukou jeho syna. Rok se počítá jen od chvíle, kdy prodal, neboť je řečeno: „Než se mu naplní celý rok“ (Lv 25,30).
מת המוכר יגאל בנו מת הלוקח יגאל מיד בנו אין מונין שנה אלא משעה שמכר שנאמר (ויקרא כה, ל) עד מלאת לו שנה
Když říká „celý“, je to proto, aby zahrnul přestupný měsíc. Rabi říká: aby mu dal rok i s jeho přestupným [měsícem]. Nastal-li den [po uplynutí] dvanácti měsíců a [dům] nebyl vykoupen, propadl mu natrvalo – ať kupujícímu, ať tomu, komu byl dán darem, neboť je řečeno: „natrvalo“ (Lv 25,30).
כשהוא אומר תמימה להביא את חדש העיבור רבי אומר ליתן לו שנה ועיבורה הגיע יום שנים עשר חדש ולא נגאלה היתה חלוטה לו אחד הלוקח ואחד הניתן לו במתנה שנאמר {ויקרא כה } לצמיתות:
A rabíni – co dělají s tím [slovem] „dny“? Potřebují je [pro výklad] „ode dne ke dni“. A Rabi – odkud ví „ode dne ke dni“? Vyvozuje to z [výrazu] „do uplynutí roku jeho prodeje“ (Lv 25,29).
ורבנן האי ימים מאי עבדי ליה מיבעי ליה מיום ליום ורבי מיום ליום מנא ליה נפקא ליה {ויקרא כ״ה:כ״ט } מעד תום שנת ממכרו
A rabíni? Ten [výraz] potřebují [pro výklad]: rok jeho prodeje, a ne rok podle počítání světa. A „dny“ potřebují [pro výklad] „od chvíle do chvíle“; neboť kdyby [bylo jen] „do uplynutí roku jeho prodeje“, řekl bych: ode dne ke dni ano, od chvíle do chvíle ne; [proto] Milosrdný napsal „dny“.
ורבנן ההוא מיבעי ליה שנת ממכרו שלו ולא שנת של מנין עולם וימים מיבעי להו למעת לעת דאי מעד תום שנת ממכרו הוה אמינא מיום ליום אין מעת לעת לא כתב רחמנא ימים
Ale i Rabi jej přece potřebuje pro přestupný [měsíc]! – Je tomu tak; [ale] „ode dne ke dni“ i „od chvíle do chvíle“ vyvozuje z „do uplynutí roku jeho prodeje“.
ורבי נמי הא מיבעי ליה לעיבורה הכי נמי מיום ליום ומעת לעת מעד תום שנת ממכרו נפקא:
Řekl rabi Jochanan: To není obtíž: tato je podle rabiho Jehudy a tato podle rabínů. Neboť bylo učeno: Dlužil-li mu jeho druh manu a [dlužník] mu udělal ze svého pole prodej – dokud plody užívá prodávající, je to dovoleno; užívá-li plody kupující, je to zakázáno.
אמר רבי יוחנן לא קשיא הא רבי יהודה והא רבנן דתניא הרי שהיה נושה בחבירו מנה ועשה לו שדהו מכר בזמן שהמוכר אוכל פירות מותר לוקח אוכל פירות אסור
Rabi Jehuda říká: I když plody užívá kupující, je to dovoleno. Řekl rabi Jehuda: Stalo se, že Bajtos ben Zonin udělal ze svého pole prodej podle [rozhodnutí]rabiho Elazara ben Azarji, a plody užíval kupující. Řekli mu: Odtamtud důkaz? Plody užíval prodávající, a ne kupující.
רבי יהודה אומר אף בזמן שהלוקח אוכל פירות מותר אמר רבי יהודה מעשה בביתוס בן זונין שעשה שדהו מכר על פי ר"א בן עזריה ולוקח אוכל פירות היה אמרו לו משם ראייה מוכר אוכל פירות היה ולא לוקח
Jaký je mezi nimi rozdíl? Rozdíl mezi nimi je v [případě], kdy je úrok možný jen z jedné strany: první tana se domnívá, že [obchod s] úrokem možným z jedné strany je zakázán, a rabi Jehuda se domnívá, že [obchod s] úrokem možným z jedné strany je dovolen.
מאי בינייהו צד אחד ברבית איכא בינייהו תנא קמא סבר צד אחד ברבית אסור ור' יהודה סבר צד אחד ברבית מותר
Originál: Arakhin 31a na Sefarii, verze „Wikisource Talmud Bavli“ (hebrejské Wikisource), licence CC BY-SA. Originál je převzat beze změn obsahu, jen rozdělený na segmenty. Český překlad je odvozené dílo pořízené strojově (model Claude) a šíří se pod licencí CC BY-SA 4.0.