V „jsem vůči tobě v klatbě“ (menude ani lach): rabi Akiva zastává, že je to výraz odloučení, a mudrci zastávají, že je to výraz vyobcování.
במנודה אני לך דרבי עקיבא סבר לישנא דנידויא הוא ורבנן סברי לישנא דמשמתנא הוא
Nedarim 7b נדרים
Struktura debaty:Otázka 1
Rozpoznáno automaticky podle úvodních formulí. Podtržené pojmy a jména otevřou vysvětlivku.
A to je ve sporu s Rav Chisdou: jistý muž vyhlásil vyobcování na majetek syna Rav Jirmejy bar Aby. Přišel [ten syn] před Rav Chisdu a ten mu řekl: Nikdo nebere ohled na tento [názor] rabi Akivy. Zastává tedy, že se přou o „jsem vyobcován“ (mešamatna).
ופליגא דרב חסדא דההוא גברא דאמר משמתנא בנכסיה דבריה דרב ירמיה בר אבא אתא לקמיה דרב חסדא א''ל לית דחש לה להא דרבי עקיבא קסבר במשמתנא פליגי
Rabi Ila řekl jménem Rava: Uvalil-li na někoho klatbu v jeho přítomnosti, lze mu ji zrušit jen v jeho přítomnosti; uvalil-li ji v jeho nepřítomnosti, lze mu ji zrušit v jeho přítomnosti i nepřítomnosti.
אמר רבי אילא אמר רב נדהו בפניו אין מתירין לו אלא בפניו נדהו שלא בפניו מתירין לו בין בפניו בין שלא בפניו
Rav Chanin řekl jménem Rava: Kdo uslyší z úst druhého [zbytečné] vyslovení Božího jména, musí na něj uvalit klatbu; a neučiní-li to, ať je v klatbě sám; neboť všude, kde se vyskytuje vyslovování Jména, vyskytuje se chudoba,
אמר רב חנין אמר רב השומע הזכרת השם מפי חבירו צריך לנדותו ואם לא נידהו הוא עצמו יהא בנידוי שכל מקום שהזכרת השם מצויה שם עניות מצויה
a chudoba je jako smrt, jak je řečeno: „neboť zemřeli všichni muži [kteří ti ukládali o život]“ (Ex 4,19). A baraita učí: Všude, kam mudrci upřeli své oči, [nastala] buď smrt, nebo chudoba.
ועניות כמיתה שנאמר (שמות ד יט) כי מתו כל האנשים ותניא כל מקום שנתנו חכמים עיניהם או מיתה או עוני
Rabi Aba řekl: Stál jsem před Rav Hunou, když uslyšel jistou ženu, jak vyslovila Jméno nadarmo; vyobcoval ji a hned v její přítomnosti jí to zrušil. Plynou z toho tři věci: že kdo uslyší vyslovení Jména z úst druhého, musí na něj uvalit klatbu; že uvalil-li ji v jeho přítomnosti, lze ji zrušit jen v jeho přítomnosti; a že mezi uvalením klatby a jejím zrušením není třeba žádného odstupu.
אמר רבי אבא הוה קאימנא קמיה דרב הונא שמעה להך איתתא דאפקה הזכרת השם לבטלה שמתה ושרא לה לאלתר באפה ש''מ תלת ש''מ השומע הזכרת השם מפי חבירו צריך לנדותו וש''מ נידהו בפניו אין מתירין לו אלא בפניו וש''מ אין בין נידוי להפרה ולא כלום
Rav Gidel řekl jménem Rava: Učenec smí uvalit klatbu sám na sebe a sám si ji zrušit. To je samozřejmé! – Mohl bys říci, že vězeň se sám z vězení nevysvobodí; proto nás to učí.
א''ר גידל אמר רב תלמיד חכם מנדה לעצמו ומיפר לעצמו פשיטא מהו דתימא אין חבוש מתיר עצמו מבית האסורין קמ''ל
Jak to vypadá? Jako u Mar Zutry Zbožného: když nějaký žák zasloužil vyobcování, vyobcoval nejprve sebe a pak žáka; a když přišel domů, zrušil to nejprve sobě a potom jemu.
היכי דמי כי הא דמר זוטרא חסידא כי מחייב בר בי רב שמתא משמית נפשיה ברישא והדר משמת בר בי רב וכי עייל לביתיה שרי לנפשיה והדר שרי ליה
ואמר רב גידל א''ר
Originál: Nedarim 7b na Sefarii, verze „Wikisource Talmud Bavli“ (hebrejské Wikisource), licence CC BY-SA. Originál je převzat beze změn obsahu, jen rozdělený na segmenty. Český překlad je odvozené dílo pořízené strojově (model Claude) a šíří se pod licencí CC BY-SA 4.0.