Věz [to], neboť se v závěru učí: [Řekl:] Zlatý denár máš ode mne v rukou; [odpověděl:] Nemám od tebe v rukou nic než stříbrný denár, tresit, pondion a perutu – je povinen, neboť to vše je jeden druh – mince. Dobře, pokud řekneš „v hodnotě“, proto je povinen. Ale pokud řekneš „doslova“, proč je povinen?
תדע דקא תני סיפא דינר זהב לי בידך אין לך בידי אלא דינר כסף וטריסית ופונדיון ופרוטה חייב שהכל מין מטבע [אחת] הן א"א בשלמא שוה משום הכי חייב אלא אי אמרת דוקא אמאי חייב
Rabi Elazar řekl: [Jde o případ], kdy ho žaloval o denár [složený z drobných] mincí; a učí nás, že peruta je zahrnuta mezi mince. I přesné čtení [to potvrzuje], neboť se učí: neboť to vše je jeden druh – mince.
אמר רבי אלעזר בשטענו בדינר מטבעות וקא משמע לן דפרוטה בכלל מטבע איתא דיקא נמי דקתני שהכל מין מטבע אחת
Pojď a slyš: [Řekl:] Zlatý denár ze zlata máš ode mne v rukou; [odpověděl:] Nemám od tebe v rukou nic než stříbrný denár – je povinen. Důvod je, že mu řekl „ze zlata“; ale [řekl-li] neurčitě, mluví k němu o hodnotě.
תא שמע דינר זהב זהוב לי בידך אין לך בידי אלא דינר כסף חייב טעמא דאמר ליה זהב זהוב הא סתמא שוה קאמר ליה
Rabi Chija učí na podporu Rava: [Řekl:] Sela máš ode mne v rukou; [odpověděl:] Nemám od tebe v rukou nic než sela bez dvou stříbrných [ma'a] – je povinen; [bez] jedné ma'a – je osvobozen.
תני רבי חייא לסיועיה לרב סלע לי בידך אין לך בידי אלא סלע חסר ב' כסף חייב חסר מעה פטור
Rav Nachman bar Jicchak řekl jménem Šmuela: Učili [to] jen o nároku věřitele a přiznání dlužníka. Ale [při] nároku věřitele a svědectví jednoho svědka, i když ho žaloval jen o perutu, je povinen.
אמר רב נחמן בר יצחק אמר שמואל לא שנו אלא בטענת מלוה והודאת לוה אבל טענת מלוה והעדאת עד אחד אפילו לא טענו אלא בפרוטה חייב
Jaký je důvod? Neboť je psáno: „Nepovstane jeden svědek proti člověku pro žádnou vinu a pro žádný hřích“ (Dt 19,15) – pro žádnou vinu a pro žádný hřích nepovstane, ale povstane k přísaze. A učí se: Všude, kde ho dva zavazují k [placení] peněz, jeden svědek ho zavazuje k přísaze.
מאי טעמא דכתיב (דברים יט, טו) לא יקום עד אחד באיש לכל עון ולכל חטאת לכל עון ולכל חטאת הוא דאינו קם אבל קם הוא לשבועה ותניא כל מקום ששנים מחייבין אותו ממון עד אחד מחייבו שבועה
Rabi Jicchak mu řekl: Správně! A tak řekl [i]rabi Jochanan. Z toho plyne, že Reš Lakiš s ním nesouhlasí? Někteří říkají: otálel [s odpovědí] a mlčel; někteří říkají: pil [nápoj] a mlčel.
אמר לו רבי יצחק יישר וכן א"ר יוחנן מכלל דפליג עליה ר"ל איכא דאמרי מישהא הוה שהי ליה ושתיק ליה איכא דאמרי מישתא הוה שתי ליה ושתיק ליה
Máme snad říci, že ho podporuje [mišna]: Žaloval ho o pšenici a on mu přiznal ječmen – je osvobozen; Raban Gamliel však zavazuje? Důvod je, že ho žaloval o pšenici a on mu přiznal ječmen; ale [žaloval-li] o pšenici a ječmen a on mu přiznal jedno z nich, je povinen.
לימא מסייע ליה טענו חטין והודה לו בשעורין פטור ורבן גמליאל מחייב טעמא דטענו חטין והודה לו בשעורין הא חטין ושעורין והודה לו באחד מהן חייב
Pojď a slyš: Žaloval ho o movité věci a pozemky, a on přiznal movité věci a zapřel pozemky, [nebo přiznal] pozemky a zapřel movité věci – je osvobozen.
ת"ש טענו כלים וקרקעות הודה בכלים וכפר בקרקעות בקרקעות וכפר בכלים פטור
Originál: Shevuot 40a na Sefarii, verze „Wikisource Talmud Bavli“ (hebrejské Wikisource), licence CC BY-SA. Originál je převzat beze změn obsahu, jen rozdělený na segmenty. Český překlad je odvozené dílo pořízené strojově (model Claude) a šíří se pod licencí CC BY-SA 4.0.