protože [Tóra] postavila ženu podezřelou ze smilstva na roveň smilnici – pak ani teruma nepotřebuje verš, protože [Tóra] postavila ženu podezřelou ze smilstva na roveň smilnici!
שהרי עשה בה ספק זונה כזונה תרומה נמי לא תיבעי קרא שהרי עשה בה ספק זונה כזונה
A podle rabiho Jišmaela jsou napsány tři verše: jeden pro manžela, jeden pro cizoložníka a jeden pro terumu; a kněžský [sňatek] se vyvozuje závěrem a fortiori.
A rabi Jišmael – odkud [ví], že verš je potřebný pro terumu a kněžský [sňatek] se vyvozuje závěrem a fortiori? Snad je [verš] potřebný pro kněžský [sňatek] a teruma je dovolena?
ורבי ישמעאל ממאי דאיצטריך קרא לתרומה וכהונה אתיא בקל וחומר דילמא כי אצטריך לכהונה ותרומה שריא
Odpoví ti: Je rozumné [srovnat to] s manželem a cizoložníkem. Jako manžel a cizoložník [platí] za života, tak i teruma [platí] za života; to vylučuje kněžský [sňatek], který [se týká doby] po smrti [manžela].
אמר לך מסתברא דומיא דבעל ובועל מה בעל ובועל מחיים אף תרומה נמי מחיים לאפוקי כהונה דלאחר מיתה
Řekl Rav Gidel ve jménu Rava: [Rozdíl mezi] něčím, co má rozum, aby se ho bylo možné zeptat, a něčím, co rozum, aby se ho bylo možné zeptat, nemá, plyne z tohoto verše: „A maso, které se dotkne čehokoli nečistého, nebude se jíst“ (Lv 7,19) – [maso], které je jistě nečisté, se nebude jíst; ale o němž je pochybnost, zda je nečisté, nebo čisté, se jíst bude.
אמר רב גידל אמר רב דבר שיש בו דעת לישאל ואין בו דעת לישאל מהאי קרא נפקא (ויקרא ז, יט) והבשר אשר יגע בכל טמא לא יאכל ודאי טמא הוא דלא יאכל הא ספק טמא וספק טהור יאכל
Řekni [však] závěr [verše]: „A maso – každý čistý bude jíst maso“ (Lv 7,19) – maso, které je jistě čisté, se jíst bude; ale o němž je pochybnost, zda je nečisté, nebo čisté, se jíst nebude.
אימא סיפא (ויקרא ז, יט) והבשר כל טהור יאכל בשר ודאי טהור הוא דיאכל בשר הא ספק טמא וספק טהור לא יאכל
A bylo třeba [výroku]Rav Gidela ve jménu Rava, a bylo třeba vyvodit to ze sota. Neboť kdyby [to bylo jen] z [výroku]Rava, řekl bych [to] jak v soukromém, tak ve veřejném prostoru; proto bylo třeba vyvodit to ze sota.
ואיצטריך דרב גידל אמר רב ואיצטריך למיגמר מסוטה דאי מדרב הוה אמינא בין ברשות היחיד ובין ברשות הרבים איצטריך למיגמר מסוטה
A kdyby [to bylo jen] ze sota, řekl bych, [že je to nečisté], jen když má rozum jak ten, kdo se dotkne, tak to, čeho se dotkne. Proto je třeba [obojího].
Řekl Rav Jehuda ve jménu Rava: Z Tóry pro to [verš] není, ale ze závěru a fortiori ano: Jestliže tvul jom [ten, kdo se ponořil a čeká na západ slunce], kterému jsou dovoleny nesvaté [pokrmy], činí terumu nezpůsobilou, není-li logické, že bochník druhého stupně, který činí nezpůsobilými nesvaté [pokrmy], učiní v terumě třetí [stupeň]?
אמר רב יהודה אמר רב מן התורה אין לו מדין קל וחומר יש לו ומה טבול יום שמותר בחולין פוסל בתרומה ככר שני שפסול בחולין אינו דין שיעשה שלישי בתרומה
Originál: Sotah 29a na Sefarii, verze „Wikisource Talmud Bavli“ (hebrejské Wikisource), licence CC BY-SA. Originál je převzat beze změn obsahu, jen rozdělený na segmenty. Český překlad je odvozené dílo pořízené strojově (model Claude) a šíří se pod licencí CC BY-SA 4.0.