ať je také bičován! Proč tedy rabi Zejra řekl: Písmo to převedlo na příkaz?
מילקי נמי לילקי אלמה אמר רבי זירא הכתוב נתקו לעשה
Zevachim 114b זבחים
Struktura debaty:Otázka 2Námitka 3
Rozpoznáno automaticky podle úvodních formulí. Podtržené pojmy a jména otevřou vysvětlivku.
To platí podle mudrců; podle rabiho Šimona [je bičován] skutečně.
הני מילי לרבנן לרבי שמעון הכי נמי
Rav Nachman bar Jicchak řekl: Vnitřek Gilgalu je vzhledem k Šilu jako vnějšek.
רב נחמן בר יצחק אמר פנים דגלגל לגבי שילה כחוץ דמי
Raba řekl: Důvod rabiho Šimona je podle toho, co bylo učeno: Rabi Šimon říká: Odkud [víme], že kdo obětuje pesach na výšině jednotlivce v době zákazu výšin, [přestupuje] zákaz? Proto se učí: „Nesmíš obětovat pesach [v jedné ze svých bran]“ (Dt 16,5).
רבה אמר טעמיה דרבי שמעון כדתניא רבי שמעון אומר מנין לזובח פסח בבמת יחיד בשעת איסור הבמות שהוא בלא תעשה ת"ל (דברים טז, ה) לא תוכל לזבוח את הפסח
Mohl bych [myslet, že] i v době povolení výšin je tomu tak? Proto se učí: ‚v jedné ze svých bran‘ – neřekl jsem ti [to] jinak než v době, kdy celý Izrael vchází jednou branou.
יכול אף בשעת היתר הבמות כן ת"ל באחד שעריך לא אמרתי לך אלא בשעה שכל ישראל נכנסין בשער אחד
Kdy [jde o tento případ]? Řekneme-li, že po poledni – [pak] je povinen i karetem. Nýbrž což ne před polednem?
אימת אי נימא אחר חצות כרת נמי מחייב אלא לאו קודם חצות
Vskutku po poledni, a [verš] mluví o době povolení výšin.
לעולם לאחר חצות ובשעת היתר הבמות קאי
Ale vždyť říká ‚v době zákazu výšin‘! – Zákaz výšiny pro něj [je] povolením výšiny pro jeho druha.
והא בשעת איסור הבמות קאמר איסור במה לו היתר במה לחבירו:
Chybí-li čas atd.: Copak tito [všichni] přinášejí oběť za vinu? Řekl Zeiri: Uč mezi nimi [jen] malomocného.
מחוסר זמן כו': והני בני אשמות נינהו אמר זעירי תני מצורע בהדייהו:
Jejich oběti zápalné a pokojné: Copak tito [všichni] přinášejí oběti pokojné? Řekl Rav Šešet: Uč nazíra. [Opravu] Zeiriho tanaité zařadili, [opravu] Rava Šešeta tanaité nezařadili.
עולותיהן ושלמיהן: והני בני שלמים נינהו אמר רב ששת תני נזיר דזעירי קבעוה תנאי דרב ששת לא קבעוה תנאי
Řekl rabi Chilkija ze školy Rava Tobiho: Učili to jen [o případu], kdy [ji obětoval] pro její účel; ale [obětoval-li ji] ne pro její účel, je povinen, protože je způsobilá ne pro svůj účel uvnitř.
א"ר חלקיה (דבי) רב טובי לא שנו אלא לשמו אבל שלא לשמו חייב הואיל וראוי לשלא לשמו בפנים
Je-li tomu tak, ať je povinen i [obětoval-li ji] pro její účel, protože je způsobilá ne pro svůj účel uvnitř! – Vyžaduje to vykořenění [původního určení].
אי הכי לשמו נמי ניחייב הואיל וראוי לשלא לשמו בפנים בעי עקירה
Namítl Rav Huna: Copak existuje věc, která není způsobilá pro svůj účel a je způsobilá ne pro svůj účel? – A ne snad? Což
מתקיף לה רב הונא וכי יש לך דבר שאינו כשר לשמו וכשר שלא לשמו ולא והרי
Originál: Zevachim 114b na Sefarii, verze „Wikisource Talmud Bavli“ (hebrejské Wikisource), licence CC BY-SA. Originál je převzat beze změn obsahu, jen rozdělený na segmenty. Český překlad je odvozené dílo pořízené strojově (model Claude) a šíří se pod licencí CC BY-SA 4.0.