Zevachim 45b זבחים

Babylonský talmud · Kodašim – Svaté věci · list 45b · 17 segmentů

Struktura debaty:Mišna 1Baraita 1Otázka 1 Rozpoznáno automaticky podle úvodních formulí. Podtržené pojmy a jména otevřou vysvětlivku.

úmyslně, nebyla přijata. Kdy to platí? U jednotlivce; ale u obce, ať neúmyslně, nebo úmyslně, byla přijata; a u modloslužebníků, ať neúmyslně, nebo úmyslně, nebyla přijata.

במזיד לא הורצה בד"א ביחיד אבל בציבור בין בשוגג בין במזיד הורצה ובעובדי כוכבי' בין בשוגג ובין במזיד לא הורצה

Rabíni to řekli před Ravem Papou: Podle koho [je to]? Ne podle rabiho Josiho, neboť kdyby [to byl] rabi Josi, ten přece řekl: Vidím [důvod] u všech být přísný!

אמרוה רבנן קמיה דרב פפא כמאן דלא כרבי יוסי דאי רבי יוסי האמר בכולן אני רואה להחמיר

Rav Papa jim řekl: Můžeš říci, že i [podle] rabiho Josiho; tam je to jinak, protože verš říká: „pro ně“ – pro ně, a nikoli pro modloslužebníky.

אמר להו רב פפא אפי' תימא רבי יוסי שאני התם דאמר קרא להם להם ולא לעובדי כוכבים

Rav Huna, syn Rava Natana, řekl Ravu Papovi: Jestliže je tomu tak, [o verši] „které oni zasvěcují“ (Lv 22,2) [platí] také: oni, a nikoli modloslužebníci!

אמר ליה רב הונא בריה דרב נתן לרב פפא אלא מעתה (ויקרא כב, ב) אשר הם מקדישים ה"נ הם ולא עובדי כוכבים

Spíše Rav Aši řekl: Verš říká: „aby byli přijati“ (Ex 28,38) – a modloslužebníci nepodléhají přijetí [skrze čelní plát].

אלא אמר רב אשי אמר קרא (שמות כח, לח) לרצון להם ועובדי כוכבים לאו בני הרצאה נינהו:

MIŠNA: Za věci, za které nejsou povinni [trestem] kvůli pigulu, jsou povinni [trestem] kvůli notaru a kvůli nečistotě, kromě krve. Rabi Šimon činí povinným u věci, kterou se obvykle jí; ale za dřevo, kadidlo a vonné kadidlo nejsou povinni [trestem] kvůli nečistotě.

מתני׳ דברים שאין חייבים עליהם משום פיגול חייבין עליהן משום נותר ומשום טמא חוץ מן הדם ר' שמעון מחייב בדבר שדרכן לאכול אבל העצים והלבונה והקטורת אין חייבין עליו משום טומאה:

GEMARA: Rabíni učili: Mohl bych se domnívat, že kvůli nečistotě nejsou povinni [trestem] jinak než za věc, která má zpřístupňující [úkony], ať pro člověka, nebo pro oltář.

גמ׳ ת"ר יכול לא יהו חייבין משום טומאה אלא על דבר שיש לו מתירין בין לאדם בין למזבח

A je to [logický] úsudek: Jestliže [za] pigul, [za nějž se přináší] stanovená [oběť], [povinnost vzniká] při jediném vědomí a nebyl vyňat ze svého obecného [zákazu], nejsou povinni jinak než za věc, která má zpřístupňující [úkony], ať pro člověka, nebo pro oltář –

ודין הוא ומה פיגול שהוא בקביעה ובידיעה אחת ולא הותר מכללו אין חייבין עליו אלא על דבר שיש לו מתירין בין לאדם בין למזבח

[pak za] nečistotu, [za niž se přináší oběť] „stoupající a klesající“, [povinnost vzniká] při dvojím vědomí a byla vyňata ze svého obecného [zákazu], není snad logické, že není povinen jinak než za věc, která má zpřístupňující [úkony], ať pro člověka, nebo pro oltář?

טומאה שהיא בעולה ויורד ובשתי ידיעות והותרה מכללה אינו דין שאינו חייב אלא על דבר שיש לו מתירין בין לאדם בין למזבח

Proto se praví: „které mi zasvěcují“ (Lv 22,2).

ת"ל (ויקרא כב, ב) אשר הם מקדישים לי

Mohl bych se domnívat, [že] hned; proto se praví: „přistoupí“ (Lv 22,3). Rabi Elazar řekl: Je snad [někdo], kdo se [jen] dotkne, a je povinen?

יכול מיד ת"ל (ויקרא כב, ג) יקרב אמר ר"א וכי יש נוגע שהוא חייב

Proč se tedy praví: „přistoupí“? Verš mluví o [mase], které se stalo způsobilým k přinesení. Jak tedy? Má-li zpřístupňující [úkony], od chvíle, kdy byly přineseny zpřístupňující [úkony]; nemá-li zpřístupňující [úkony], od chvíle, kdy bylo posvěceno v nádobě.

אלא מה ת"ל יקרב בהוכשר [בשר] ליקרב הכתוב מדבר הא כיצד יש לו מתירין משיקרבו מתירין אין לו מתירין משיקדש בכלי

Nalezli jsme [to] u nečistoty; odkud to máme u notaru? Odvozuje se [výrazem] „znesvěcení“ [a] „znesvěcení“ od nečistoty.

אשכחן טומאה נותר מנלן אתי חילול חילול מטומאה

Ať se tedy odvodí [výrazem] „vina“ [a] „vina“ od pigulu!

ולילף עון עון מפיגול

Je rozumné odvozovat od nečistoty, neboť [s ní má společné znaky podle] pomůcky GZL.

מסתברא מטומאה הוי ליה למילף שכן גז"ל סימן

Naopak, mělo se odvozovat od pigulu, neboť [s ním má společné znaky]: notar, čelní plát, čistota, čas, přinášení – a těchto je více!

אדרבה מפיגול הוה ליה למילף שכן נותר ציץ טהור בזמן קרב והני נפישן

Spíše [se to odvozuje] z toho, co učil Levi, neboť Levi učil: Odkud [víme], že verš mluví i o neplatnosti [kvůli] času? Praví se: „a ať neznesvěcují svatých věcí synů Izraele“ (Lv 22,2) –

אלא מדתני לוי דתני לוי מנין שאף בפסול זמן הכתוב מדבר ת"ל (ויקרא כב, ב) ולא יחללו את (קדשי בני ישראל)

Originál: Zevachim 45b na Sefarii, verze „Wikisource Talmud Bavli“ (hebrejské Wikisource), licence CC BY-SA. Originál je převzat beze změn obsahu, jen rozdělený na segmenty. Český překlad je odvozené dílo pořízené strojově (model Claude) a šíří se pod licencí CC BY-SA 4.0.