A rabanové? Řekněme, že rabanové soudí, že částečné [otevření] lůna posvěcuje? Neboť kdyby posvěcovalo [otevření] celého lůna – ačkoli to nelze přesně načasovat, je tu přece oddělení [jedním od druhého]!
Z toho plyne, že dokud není vyjmut, je zakázáno mít z něho užitek. Čí je naše Mišna? Je to [názor]rabiho Jehudy, neboť se učí: Prvorozený osel je zakázán k užitku; a rabi Šimon to dovoluje.
אלמא כיון דלא מפקע אסור בהנאה מתני׳ מני ר' יהודה היא דתניא פטר חמור אסור בהנאה ורבי שמעון מתיר
Jaký je důvod rabiho Jehudy? Ula řekl: Existuje věc, která vyžaduje vykoupení, a je dovolena? Ne? Vždyť je tu prvorozený člověk, který vyžaduje vykoupení, a je dovolen! Nýbrž: Existuje věc, na které Tóra trvala [vykoupením] jehnětem, a je dovolena?
מאי טעמא דר' יהודה אמר עולא יש לך דבר שצריך פדייה ומותר ולא והרי בכור אדם שצריך פדייה ומותר אלא יש לך דבר שהקפידה עליו תורה בשה ומותר
A trvala na tom snad? Vždyť Rav Nechemja, syn Rava Josefa, ho vykupoval vařenou zeleninou v [jeho] hodnotě! „V hodnotě“ neříká; když říkáme, [myslíme] ne v hodnotě. A takto to míní: Existuje věc, u níž Tóra trvala na tom, aby se její zákaz vyjmul jehnětem?
ומי הקפידה והא רב נחמיה בריה דרב יוסף פריק ליה בשילקי בשויו בשויו לא קאמר כי קאמרינן שלא בשויו והכי קאמר יש לך דבר שהקפיד' עליו תורה לאפקועי לאיסוריה בשה
Ale vždyť je tu desátek, u něhož Tóra trvala na týrském stříbře, a učili jsme se: Rabi Jehuda říká: [Zasnoubil-li ženu desátkem] úmyslně, zasnoubil [platně]!
והרי מעשר שהקפידה עליו תורה בכסף צורי ותנן רבי יהודה אומר במזיד קידש
I prvorozeným oslem může [ženu] zasnoubit, podle rabiho Elazara, neboť rabi Elazar řekl: Žena ví, že se jím druhý desátek nevykupuje, a jde nahoru a jí ho v Jeruzalémě.
בפטר חמור נמי מיקדשא כדרבי אלעזר דאמר רבי אלעזר אשה יודעת שאין מעשר שני מתחלל על ידה ועולה ואוכלתו בירושלים
A chceš-li, řekni: Rabi Jehuda a rabi Šimon se liší v tomto verši, neboť se učí: „Nebudeš pracovat s prvorozeným svého býka“ (Dt 15,19) – ale pracuješ se svým a s cizím; „a nebudeš stříhat prvorozené svého bravu“ – ale stříháš své a cizí. To jsou slova rabiho Jehudy.
ואיבעית אימא ר' יהודה ור' שמעון בהאי קרא קמיפלגי דתניא (דברים טו, יט) לא תעבד בבכור שורך אבל אתה עובד בשלך ובשל אחרים ולא תגוז בכור צאנך אבל אתה גוזז שלך ושל אחרים דברי ר' יהודה
Rabi Šimon říká: „Nebudeš pracovat s prvorozeným svého býka“ – ale pracuješ s prvorozeným člověkem; „nebudeš stříhat prvorozené svého bravu“ – ale stříháš prvorozeného osla.
ר' שמעון אומר לא תעבד בבכור שורך אבל אתה עובד בבכור אדם לא תגוז בכור צאנך אבל אתה גוזז בכור חמור
Podle rabiho Šimona je dobře, že jsou psány dva verše. Ale podle rabiho Jehudy – proč potřebuji dva verše k vyloučení svého a cizího? A dále, podle rabiho Jehudy ať se řekne, že i prvorozený člověk je zakázán!
בשלמא לרבי שמעון היינו דכתיב תרי קראי אלא לרבי יהודה תרי קראי למעוטי שלך ושל אחרים למה לי ותו לרבי יהודה בכור אדם נמי נימא דאסיר
Nýbrž podle všech [slovo] „svého býka“ přichází vyloučit prvorozeného člověka. Liší se v [slovu] „svého bravu“: Rabi Jehuda jde podle svého názoru, neboť řekl: Společenství s modloslužebníkem podléhá prvorozenství, a verš byl nutný, aby dovolil stříhání a práci.
אלא דכולי עלמא שורך למעוטי בכור אדם הוא דאתא כי פליגי בצאנך דר' יהודה לטעמיה דאמר שותפות עובד כוכבים חייבת בבכורה וכי איצטריך קרא למישרי בגזה ועבודה
A rabi Šimon soudí: Společenství s modloslužebníkem je osvobozeno od prvorozenství, a co do stříhání a práce verš nebyl nutný; verš byl nutný pro prvorozeného osla.
ור' שמעון סבר שותפות עובד כוכבים פטורה מן הבכורה ולענין גזה ועבודה לא איצטריך קרא כי איצטריך קרא לפטר חמור
Podle rabiho Jehudy je dobře, že je psáno „svého bravu“ a „svého býka“ – [„svého býka“] kvůli „svého bravu“. Ale podle rabiho Šimona – proč potřebuji „svého býka“ a „svého bravu“? Je to obtíž.
בשלמא לר' יהודה היינו דכתיב צאנך ושורך אטו צאנך אלא לרבי שמעון שורך וצאנך למה לי קשיא
Rava řekl: Odkud to říkám? Neboť se učí: Orla, smíšený výsev vinice, býk, který má být ukamenován, jalovice se zlomeným vazem, ptáci malomocného, prvorozený osel a maso s mlékem – ti všichni přijímají nečistotu potravin.
Rabi Šimon říká: Ti všichni nepřijímají nečistotu potravin. A rabi Šimon uznává u masa s mlékem, že přijímá nečistotu potravin, protože mělo dobu způsobilosti.
רבי שמעון אומר כולן אין מטמאין טומאת אוכלין ומודה ר' שמעון בבשר בחלב שמטמא טומאת אוכלין הואיל והיתה לו שעת הכושר
A rabi Asi řekl jménem rabiho Jochanana: Jaký je důvod rabiho Šimona? Neboť je psáno: „Z každého pokrmu, který se jí“ (Lv 11,34) – pokrm, který můžeš dát jíst jiným, se nazývá pokrm; který nemůžeš dát jíst jiným, se pokrmem nenazývá.
ואמר רבי אסי א"ר יוחנן מ"ט דר"ש דכתיב (ויקרא יא, לד) מכל האוכל אשר יאכל אוכל שאתה יכול להאכילו לאחרים קרוי אוכל שאי אתה יכול להאכילו לאחרים אינו קרוי אוכל
Originál: Bekhorot 9b na Sefarii, verze „Wikisource Talmud Bavli“ (hebrejské Wikisource), licence CC BY-SA. Originál je převzat beze změn obsahu, jen rozdělený na segmenty. Český překlad je odvozené dílo pořízené strojově (model Claude) a šíří se pod licencí CC BY-SA 4.0.