jak jsme řekli původně: „protože činí-li pokání, nebeský soud jim odpouští“. Co říkáš – vždyť pokání neučinili? Trest karet není jistou věcí [a proto lze bičovat].
כדאמרינן מעיקרא שאם עשו תשובה ב"ד של מעלה מוחלין להן מאי אמרת הא לא עבוד תשובה לא פסיקא מילתא לכרת
A rabíni – k čemu potřebují karet u sestry? K rozlišení [jednotlivých přestupků], a [to je] podle rabiho Jochanana. Neboť rabi Jochanan řekl: Jestliže je spáchal všechny v jednom nevědomí, je vinen za každý zvlášť.
ורבנן כרת באחותו למה לי לחלק וכדרבי יוחנן דאמר רבי יוחנן שאם עשאן כולם בהעלם אחד חייב על כל אחת ואחת
A rabi Jicchak – odkud má rozlišení? Vyvozuje ho z „a k ženě v nečistotě jejího krvácení se nepřiblížíš“ (Lv 18,19), aby byl vinen za každou ženu zvlášť.
ורבי יצחק לחלק מנא ליה נפקא ליה (ויקרא יח, יט) מואל אשה בנדת טומאתה לחייב על כל אשה ואשה
A rabíni ať to také vyvodí z toho! Ano, je tomu tak. Ale k čemu je pak karet u sestry? Aby byl vinen za svou sestru, za sestru svého otce a za sestru své matky [zvlášť].
ורבנן נמי תיפוק ליה מהא אין הכי נמי ואלא כרת דאחותו למה לי לחייבו על אחותו ועל אחות אביו ועל אחות אמו
To je samozřejmé – vždyť jsou to oddělené osoby a oddělené tituly! Spíše [je to proto], aby byl vinen [vícekrát] za svou sestru, která je [zároveň] sestrou jeho otce a sestrou jeho matky. A jak takový případ najdeš? U ničemy, syna ničemy.
פשיטא הרי גופין מוחלקין הרי שמות מוחלקין אלא לחייבו על אחותו שהיא אחות אביו שהיא אחות אמו והיכי משכחת לה ברשיעא בר רשיעא
A rabi Jicchak – odkud to má? Vyvozuje to z úsudku a minori ad maius. Neboť baraita učí: Rabi Akiva řekl: Zeptal jsem se Rabana Gamliela a rabiho Jehošui na tržišti v Emauzích, kam šli koupit dobytče na hostinu syna Rabana Gamliela: Jak je to s tím, kdo souloží se svou sestrou, která je [zároveň] sestrou jeho otce a sestrou jeho matky? Je vinen za všechny [jen] jednou, nebo je vinen za každou zvlášť?
ור' יצחק הא מנא ליה נפקא ליה מק"ו דתניא אמר ר"ע שאלתי את רבן גמליאל ורבי יהושע באיטליז של עימאום שהלכו ליקח בהמה למשתה בנו של ר"ג הבא על אחותו שהיא אחות אביו שהיא אחות אמו מהו [אינו] חייב על כולן אלא אחת או חייב על כל אחת ואחת
Řekli mu: Toto jsme neslyšeli, ale slyšeli jsme, že kdo souloží s pěti ženami, které jsou nidot, v jednom nevědomí, je vinen za každou zvlášť. A zdá se, že věc plyne z úsudku a minori ad maius: jestliže u nidy, kde jde o jeden titul, je vinen za každou zvlášť, zde, kde jsou tři tituly, tím spíše!
אמרו לו זו לא שמענו אבל שמענו הבא על חמש נשים נדות בהעלם אחד שחייב על כל אחת ואחת ונראין דברים מק"ו ומה נדה שהיא שם אחד חייב על כל אחת ואחת כאן ששלשה שמות לא כל שכן
A i podle druhého [rabiho Jicchaka] lze tento úsudek a minori ad maius jistě vyvrátit! Spíše to vyvozuje z [výrazu] „svou sestru“ (Lv 20,17) v závěru [verše].
ולאידך נמי האי ודאי ק"ו פריכא הוא אלא נפקא ליה (ויקרא כ, יז) מאחותו דסיפא
A druhý – k čemu potřebuje „svou sestru“ v závěru? Aby byl vinen za svou sestru, dceru svého otce i dceru své matky, a aby učil, že se netrestá na základě logického úsudku.
ואידך אחותו דסיפא למה לי לחייבו על אחותו בת אביו ובת אמו לומר שאין עונשין מן הדין
A druhý? Chceš-li, řekni, že odvozuje trest z varování; a chceš-li, řekni, že to vyvozuje
ואידך איבעית אימא גמר עונש מאזהרה ואיבעית אימא נפקא ליה
Originál: Makkot 14a na Sefarii, verze „Wikisource Talmud Bavli“ (hebrejské Wikisource), licence CC BY-SA. Originál je převzat beze změn obsahu, jen rozdělený na segmenty. Český překlad je odvozené dílo pořízené strojově (model Claude) a šíří se pod licencí CC BY-SA 4.0.