Ne, je to proto, že v ní není dusivý vzduch. Je-li tomu tak, [proč] „jestliže se v ní zranil, je povinen“? Vždyť v ní není dusivý vzduch! Řekl mu: Není [tam] dusivý vzduch k usmrcení, ale je [tam] dusivý vzduch ke škodám.
לא משום דלית ביה הבלא אי הכי הוזק בו חייב הא לית ביה הבלא אמר ליה אין הבל למיתה ויש הבל לנזקין
Namítl mu: Místo kamenování bylo vysoké dvě výšky [člověka], a učí se k tomu: s jeho vlastní výškou jsou to tři. A kdyby tě napadlo, že náraz je i při [výšce] menší než deset, proč je třeba tolik?
איתיביה בית הסקילה היה גבוה שתי קומות ותני עלה וקומה שלו הרי כאן שלש ואי סלקא דעתך יש חבטה בפחות מי' למה לי כולי האי
A podle tvého názoru, ať udělají deset! Nýbrž [je to] podle Rava Nachmana, neboť Rav Nachman řekl, že Raba bar Avuha řekl: Verš praví: „miluj svého bližního jako sebe sama“ (Lv 19,18) – vyber mu pěknou smrt.
ולטעמיך נעביד עשרה אלא כר"נ דאמר ר"נ אמר רבה בר אבוה אמר קרא (ויקרא יט, יח) ואהבת לרעך כמוך ברור לו מיתה יפה
Jak to? Bylo-li veřejné prostranství výše než on [dům] o deset dlaní a [někdo] spadl z něj do něho, je osvobozen; bylo-li o deset dlaní hlouběji než on a spadl z něho do něj, je povinen.
כיצד היתה רה"ר גבוה ממנו עשרה טפחים ונפל מתוכה לתוכו פטור עמוקה ממנו עשרה טפחים ונפל מתוכו לתוכה חייב
Je-li tomu tak, i nyní, když je to zvenčí deset – odečti od toho strop a omítku, [a] uvnitř to není deset! Řekl mu: Například když [dno] uvnitř prohloubil.
אי הכי השתא נמי דהוי מאבראי עשרה דל מיניה תקרה ומעזיבה מגואי לא הוי עשרה א"ל כגון דחק מגואי
Nýbrž toto je důvod Rava Nachmana: Domnívá se, [že vzdálenost] od břicha býka k zemi, kolik je? Čtyři [dlaně]. Zavlažovací kanál u vodních kol, kolik je? Šest. To je deset. Vychází tedy, že když narazí, naráží z [výšky] deseti.
אלא היינו טעמא דר"נ סבר מכריסא דתורא לארעא כמה הוי ארבעה אריתא דדלאי כמה הוי שיתא הא עשרה אישתכח דכי קא מחבט מעשרה הוא דקא מחבט
Ale [naše] mišna, která učí: „Jako jáma, která je [hluboká tak, aby] mohla usmrtit, [totiž] deset dlaní, tak i cokoli, co je [hluboké tak, aby] mohlo usmrtit, [totiž] deset dlaní“ – [vždyť] by stačilo i šest!
אלא מתני' דקתני מה בור שהוא כדי להמית י' טפחים אף כל שיש בו כדי להמית י' טפחים בשיתא נמי סגיא
GEMARA: Namítají: Jáma dvou společníků – jak se taková najde? Budiž, zastáváme-li [názor]rabiho Akivy, který říká, že [za] jámu na svém pozemku je povinen, najde se to u dvora obou a jámy obou, kdy se zřekli svého pozemku, ale nezřekli se své jámy.
גמ׳ אמרי בור של שני שותפין היכי משכחת לה הניחא אי סבירא לן כר"ע דאמר בור ברשותו חייב משכחת לה בחצר של שניהם ובור של שניהם והפקירו רשותן ולא הפקירו בורן
Ale zastáváme-li [názor], že [za] jámu na svém pozemku je osvobozen, jak se to najde? [Jen] když je za ni povinen na veřejném prostranství; a na veřejném prostranství – jak se najde jáma dvou společníků?
אלא אי סבירא לן בור ברשותו פטור היכי משכחת לה דחייב עליה ברה"ר וברה"ר בור של שני שותפין היכי משכחת לה
Jestliže oba ustanovili posla a řekli mu: „Jdi a vykopej nám [jámu],“ a on šel a vykopal jim ji – neexistuje posel k přestupku. A jestliže tento vykopal pět [dlaní] a tento pět – první čin byl [tím] odstraněn.
אי דשוו שליח תרוייהו ואמרי ליה זיל כרי לן ואזל כרה להו אין שליח לדבר עבירה ואי דכרה האי חמשה והאי חמשה נסתלקו להו מעשה ראשון
Budiž, podle Rabiho, a ohledně škod, se to najde; ale podle Rabiho ohledně usmrcení, a podle mudrců jak ohledně usmrcení, tak ohledně škod – jak se to najde?
הניחא לרבי ולנזקין משכחת לה אלא לרבי ולמיתה ולרבנן בין למיתה בין לנזקין היכי משכחת לה
Co [je ten názor]Rabiho a co mudrců? Neboť se učí v baraitě: Jestliže jeden vykopal jámu [hlubokou] devět [dlaní] a přišel jiný a doplnil ji do deseti, je povinen ten poslední. Rabi říká: Jde se za posledním ohledně usmrcení a za oběma ohledně škod.
מאי רבי ומאי רבנן דתניא אחד החופר בור תשעה ובא אחר והשלימה לעשרה האחרון חייב רבי אומר אחר אחרון למיתה ואחר שניהם לנזקין
Jaký je důvod mudrců? Verš praví: „když otevře … nebo když vykope“ (Ex 21,33). Je-li povinen za otevření, tím spíše za vykopání? Nýbrž [verš má] zahrnout toho, kdo kope po [jiném] kopajícím, že odstranil první čin.
מאי טעמא דרבנן דאמר קרא (שמות כא, לג) כי יפתח וכי יכרה אם על פתיחה חייב על כרייה לא כל שכן אלא להביא כורה אחר כורה שסילק מעשה ראשון
Ale toto „a mrtvé bude jeho“ je potřebné k [učení]Ravy, neboť Rava řekl: Býk [z] nezpůsobilých zasvěcených [zvířat], který spadl do jámy – [majitel jámy] je osvobozen, neboť je řečeno: „a mrtvé bude jeho“ – [jen] u toho, komu mrtvé [zvíře náleží].
והאי והמת יהיה לו מבעי ליה לכדרבא דאמר רבא שור פסולי המוקדשין שנפל לבור פטור שנאמר והמת יהיה לו במי שהמת שלו
Rabíni učili: Jestliže jeden vykopal jámu [hlubokou] deset [dlaní] a přišel jiný a doplnil ji do dvaceti a přišel jiný a doplnil ji do třiceti, jsou povinni všichni. A postav proti tomu: Jestliže jeden vykopal jámu [hlubokou] deset [dlaní] a přišel jiný, vybílil ji vápnem a obložil, je povinen ten poslední.
ת"ר אחד החופר בור עשרה ובא אחר והשלימה לכ' ובא אחר והשלימה לשלשים כולן חייבין ורמינהו אחד החופר בור עשרה ובא אחר וסייד וכייד האחרון חייב
Originál: Bava Kamma 51a na Sefarii, verze „Wikisource Talmud Bavli“ (hebrejské Wikisource), licence CC BY-SA. Originál je převzat beze změn obsahu, jen rozdělený na segmenty. Český překlad je odvozené dílo pořízené strojově (model Claude) a šíří se pod licencí CC BY-SA 4.0.