i v Jeruzalémě? Neboť je řečeno: „Neboť nebudeš moci jej nést“ (Dt 14,24), a „nesení“ znamená jedině jídlo, jak je řečeno: „A nesl jim dary od své tváře“ (Gn 43,34).
אפילו בירושלים שנא' (דברים יד, כד) כי לא תוכל שאתו ואין שאת אלא אכילה שנאמר (בראשית מג, לד) וישא משאת מאת פניו
Jde spíše o [plodiny] koupené za peníze druhého desátku. I [plodiny] koupené za peníze desátku ať vyplatí! Neboť jsme se učili: [Plodina] koupená za peníze druhého desátku, která se znečistila, se vyplatí. [Baraita je] podle rabiho Jehudy, který řekl: Má se pohřbít.
אלא בלקוח בכסף מעשר שני לקוח בכסף מעשר נמי ליפרקיה דתנן הלקוח בכסף מעשר שני שנטמא יפדה כרבי יהודה דאמר יקבר
Je-li podle rabiho Jehudy, proč mluvit právě o tom, že vyšel? I když nevyšel, [platí totéž]! Jde tedy vlastně o čistý [desátek], a co znamená „vyšel“? Že padly hradby.
אי רבי יהודה מאי איריא יצא אפילו לא יצא נמי אלא לעולם בטהור ומאי יצא דנפול מחיצות
Vždyť Rava řekl: Hradba pro jídlo [platí] podle Tóry, hradby pro pohlcení [desátku] podle rabínů. A když rabíni nařídili [pohlcení], [platí to], když hradby stojí; když hradby nestojí, rabíni nenařídili! Rabíni nerozlišovali mezi tím, zda hradby stojí, či nestojí.
והאמר רבא מחיצה לאכול דאורייתא מחיצות לקלוט דרבנן וכי גזרו רבנן כי איתנהו למחיצות כי ליתנהו למחיצות לא גזרו רבנן לא פלוג רבנן בין איתנהו למחיצות בין ליתנהו למחיצות
Rav Huna bar Jehuda řekl jménem Rav Šešeta: [Baraita] uvádí jedinou věc: druhý desátek, který nemá hodnotu peruty, který vešel do Jeruzaléma a vyšel. Proč [zaniká]? Ať jej znovu vnese a sní! Jde o případ, kdy padly hradby.
רב הונא בר יהודה אמר רב ששת חדא קתני מעשר שני שאין בו שוה פרוטה שנכנס לירושלים ויצא אמאי וניהדר ונעייליה וניכליה דנפול מחיצות
Ať jej tedy vyplatí! Vždyť Rava řekl: Hradba pro jídlo [platí] podle Tóry, hradba pro pohlcení podle rabínů; a když rabíni nařídili, [platí to], když hradby stojí; když hradby nestojí, nenařídili! Rabíni nerozlišovali.
ונפרקיה האמר רבא מחיצה לאכול דאורייתא מחיצה לקלוט דרבנן וכי גזרו רבנן כי איתנהו למחיצות כי ליתנהו למחיצות לא גזרו רבנן לא פלוג רבנן
Je-li tomu tak, proč mluvit právě o tom, co nemá hodnotu peruty? I když ji má, [platí totéž]! [Baraita] mluví stylem „není třeba říkat“: Není třeba říkat, že [desátek], který [hodnotu peruty] má, pohltily hradby; ale [o desátku], který ji nemá, bych řekl, že jej hradby nepohltily – proto nás to učí.
אי הכי מאי איריא אין בו שוה פרוטה אפילו יש בו נמי לא מיבעיא קאמר לא מיבעיא יש בו דקלטן ליה מחיצות אבל אין בו אימא לא קלטו ליה מחיצות קא משמע לן
Rabíni učili: „Bude-li si někdo chtít vykoupit něco ze svého desátku“ (Lv 27,31) – ze svého desátku, a ne celý svůj desátek; tím se vylučuje druhý desátek, který nemá hodnotu peruty. Bylo řečeno: Rav Ami řekl: [Kde] on sám nemá [hodnotu peruty]; Rav Asi řekl: [Kde] jeho pětina nemá [hodnotu peruty]. Rabi Jochanan řekl: On sám nemá; Reš Lakiš řekl: Jeho pětina nemá.
ת"ר (ויקרא כז, לא) אם גאל יגאל איש ממעשרו ממעשרו ולא כל מעשרו פרט למעשר שני שאין בו שוה פרוטה איתמר רב אמי אמר אין בו רב אסי אמר אין בחומשו רבי יוחנן אמר אין בו רבי שמעון בן לקיש אמר אין בחומשו
Podle toho, kdo říká „jeho pětina nemá“, je to v pořádku, proto [baraita] uvádí „stačí“: přestože on sám [hodnotu] má, protože jeho pětina ji nemá, je to dobré. Ale podle toho, kdo říká „on sám nemá“, co znamená „stačí“? To je obtíž.
בשלמא למאן דאמר אין בחומשו היינו דקתני דיו דאע"ג דבדידיה אית ביה כיון דבחומשיה ליכא שפיר אלא למ"ד אין בו מאי דיו קשיא
Otázali se: Je pětina [počítána] zevnitř, nebo zvenčí? Ravina řekl: Pojď a slyš: Vlastníci [posvěcené věci] nabízejí dvacet a kdokoli jiný dvacet – vlastníci mají přednost, protože přidávají pětinu. Řekl-li někdo: „Beru to na sebe za dvacet jedna,“
איבעיא להו חומשא מלגיו או חומשא מלבר אמר רבינא תא שמע הבעלים אומרים בעשרים וכל אדם בעשרים הבעלים קודמין מפני שמוסיפין חומש אמר אחד הרי עלי בעשרים ואחד
Originál: Bava Metzia 53b na Sefarii, verze „Wikisource Talmud Bavli“ (hebrejské Wikisource), licence CC BY-SA. Originál je převzat beze změn obsahu, jen rozdělený na segmenty. Český překlad je odvozené dílo pořízené strojově (model Claude) a šíří se pod licencí CC BY-SA 4.0.