Milosrdný ji dal do vlastnictví Izraelitům, kteří mají [podíl na] chrámové pokladnici; kohanům, kteří [podíl na] pokladnici nemají, ji Milosrdný do vlastnictví nedal. Proto nás to učí.
כי זכי להו רחמנא לישראל דאית להו לשכה לכהנים דלית להו לשכה לא זכי להו רחמנא קמ"ל
A dřevo, o kterém je tanaitovi zřejmé, že je z [majetku] obce – odkud to víme? Neboť se učí v baraitě: Mohl bych [myslet], že kdo říká „beru na sebe zápalnou oběť“, přinese dřevo ze svého domu, tak jako přináší úlitby ze svého domu; učí se: „na dřevo, které je na ohni, který je na oltáři“ (Lv 1,8) – jako oltář je z [majetku] obce, tak i dřevo a oheň z [majetku] obce – slova rabiho Elazara bar rabi Šimona.
ועצים דפשיטא ליה לתנא דמשל ציבור מנלן דתניא יכול האומר הרי עלי עולה יביא עצים מתוך ביתו כדרך שמביא נסכים מתוך ביתו ת"ל (ויקרא א, ח) על העצים אשר על האש אשר על המזבח מה מזבח משל ציבור אף עצים ואש משל ציבור דברי רבי אלעזר בר ר"ש
Rabi Elazar ben Šamua říká: Jako oltář [je takový], jehož nepoužil obyčejný člověk, tak i dřevo a oheň [mají být takové], jichž nepoužil obyčejný člověk. Jaký je mezi nimi rozdíl? Rozdíl mezi nimi je u nových [kusů dřeva darovaných jednotlivcem].
רבי אלעזר בן שמוע אומר מה מזבח שלא נשתמש בו הדיוט אף עצים ואש שלא נשתמש בהן הדיוט מאי בינייהו איכא בינייהו חדתי
A staré ne? Vždyť je psáno: „I řekl Aravna Davidovi: Ať můj pán král vezme a obětuje, co je dobré v jeho očích; hle, dobytek k zápalné oběti a mlátící saně a postroje dobytka na dříví“ (2S 24,22). – I zde šlo o nové.
ועתיקי לא והכתיב (שמואל ב כד, כב) ויאמר ארונה אל דוד יקח ויעל אדוני המלך הטוב בעיניו ראה הבקר לעולה והמוריגים וכלי הבקר לעצים הכא נמי בחדתי
Co jsou morigim? Řekl Ula: Lůžko tarbal. Co je lůžko tarbal? Řekl Rav Jehuda: Deska s ostny, kterou mlátí mlatci. Řekl Rav Josef: Jaký je [pro to] verš? „Hle, učinil jsem tě mlátícími saněmi, ostrými, novými, s mnoha ostřími; budeš mlátit hory“ (Iz 41,15).
מאי מוריגים אמר עולא מטה של טרבל מאי מטה של טרבל אמר רב יהודה עיזא דקורקסא דדשו בה דשתאי אמר רב יוסף מאי קראה (ישעיהו מא, טו) הנה שמתיך למורג חרוץ חדש בעל פיפיות תדוש הרים:
MIŠNA: Smísila-li se její hrst s hrstí jiné [moučné oběti], s moučnou obětí kohanů, s moučnou obětí pomazaného kohena či s moučnou obětí úliteb – je způsobilá.
Rabi Jehuda říká: S moučnou obětí pomazaného kohena či s moučnou obětí úliteb je nezpůsobilá, neboť tato má hustou směs a tato řídkou směs, a vstřebávají jedna z druhé.
רבי יהודה אומר במנחת כהן משיח במנחת נסכים פסולה שזו בלילתה עבה וזו בלילתה רכה והן בולעות זו מזו:
GEMARA: Učili jsme tam [v Mišně]: Krev, která se smísila s vodou – má-li vzhled krve, je způsobilá. Smísila-li se s vínem, posuzuje se [víno], jako by bylo vodou. Smísila-li se s krví domácího či divokého zvířete, posuzuje se [ta], jako by byla vodou. Rabi Jehuda říká: Krev neruší krev.
גמ׳ תנן התם דם שנתערב במים אם יש בו מראית דם כשר נתערב ביין רואין אותו כאילו הוא מים נתערב בדם בהמה או בדם חיה רואין אותו כאילו הוא מים רבי יהודה אומר אין דם מבטל דם
Řekl rabi Jochanan: A oba vykládali tentýž verš: „A vezme z krve býka a z krve kozla“ (Lv 16,18) – je známo, že krve býka je více než krve kozla. Rabíni se domnívají:
א"ר יוחנן ושניהם מקרא אחד דרשו (ויקרא טז, יח) ולקח מדם הפר ומדם השעיר הדבר ידוע שדמו של פר מרובה מדמו של שעיר רבנן סברי
Originál: Menachot 22a na Sefarii, verze „Wikisource Talmud Bavli“ (hebrejské Wikisource), licence CC BY-SA. Originál je převzat beze změn obsahu, jen rozdělený na segmenty. Český překlad je odvozené dílo pořízené strojově (model Claude) a šíří se pod licencí CC BY-SA 4.0.